Bir Alıntı, Bir Kitap: Düz Dünyacılar, Sezgin Kaymaz

“Sen de bilmezsin, çünkü altı üstü insansın sen. Baksa baksa gördüğüne bakan, sadece gördüğünü gördüğü için de her şeyi gördüğünü zanneden bir abd-i âcizden başka bir şey değilsin. Orada olmayan bir şeye bakıp meğer onun orada olmadığını göremezsin. Zorlama.”

Sezgin Kaymaz, Düz Dünyacılar, İletişim Yayınları 

Kitap Hakkında:

“Üç köpeğin, arafta bir merhumun, bir düz dünyacı meleğin, bir de apartman sakinlerinin hikâyesi bu.

Köpeklerden biri “nasıl temiz, nasıl saf, nasıl güzel avanak” bir kara azman… Biri Angara’nın cello bello takımından bir beyaz… Biri yürek yakan bir âfet. Böyle bir üçlü çete.

Araftakinin dünyası ahireti birbirine dolanmış, feleğini şaşırmış.

Apartman sakinleri ve dahi mahalle halkı, “recm şehvetine” kapılmış, “itlaf ekibi” duasına çıkmışçasına köpek taşlıyor.

Düz dünyacı melek, “kurt çakal bir, börtü böcek bir, çalı çiçek bir, dal budak bir, ağaç orman bir, orman insan bir, her şeyin bir” olduğunu anlatıyor sabırla.

Bütün bunların birbiriyle ne alakası var peki? İşte, düz dünya hikmeti.”

*Kaynak: Tanıtım Bülteni

Yorum bırakın