Gezinti

Kandilli’den Çubuklu’ya çıktık gezintiye; 

Yalnız kürek sadası gelen bir kayıktayız. 

Bizler mi vakti hoşça geçirmekteyiz bugün? 

Şüphem budur: Vakit mi geçirmektedir bizi?

Zihnim neden kapıldı bu sonsuz düşünceye? 

Bir yanda boşluğunda hudud olmayan semâ; 

Bir yanda daima uzayıp bitmeyen zaman. 

İnsan tezat içinde fikirler mırıldanır. 

Bazen çöküntüler, kırışıklardan ürkeriz, 

Bazen de neş’esizce: “Vakit geçmiyor” deriz. 

Silkin ve sakin ol! dedim, avare gönlüme,

Artık kederli hisleri bir bir içinden at! 

Eylül ferahlığında giderken Çubuklu’ya, 

Geçmiş, geçen veya gelecek vakti duymadan,

Aheste çek kürekleri mehtap uyanmasın!

Yahya Kemal Beyatlı