VERA’YA

fidesini getirmişim güneşten.

Salınır yaprakları ateş balıklar gibi

yemişleri kuşlar gibi ötüşür.

Yolcular füzelerdençoktan indi içimdeki yıldıza.

Düşümde işittiğim dille konuşuyorlar,

komuta, böbürlenme, yalvarıp yakarma yok.

İçimde ak bir yol var.

Karıncalar buğday taneleriyle

bayram çığlıklarıyla kamyonlar gelir geçer

ama yasak,  geçemez cenaze arabası.

İçimde mis kokulu kızıl bir gül gibi duruyor zaman.

Ama bugün cumaymış, yarın cumartesiymiş,

çoğum gitmiş de azım kalmış, umurumda değil.

Nazım Hikmet