ÇOCUKLAR MENKIBESİ

Bir bağın helmelenmesiydi

o yaz,

ikimiz için.

Yok,

yanıltmayayım anıları

yoksulluğun güvensiz padişahlığında

ne bağ vardı ortada, ne bahçevan.

Kışları unutmak

Sürünmenin erdemini yüceltmekle

besleniyordu.

Varsılların görüntüleri ışık yolu uzak.

Denizde çatanalar

iç geçirtirdi bizlere.

Manavlar,

en yaban sesli amcalarımız,

sayrı düştük mü kaldırımlara

küfür dolu mendilleriyle

silinirdi burunlarımız.

Dayanaksız yaşamasını bilenler,

cesurdurlar,

kişiyi korkutacak denli.

Gövdelerine çarpacaklardan

kemiklerinin sütsü tazeliğine aldırmadan

tırmanırken yokuşlardan

kestiler mi yollarını

ıhtırılınca dizleri üstüne

ağlarlar,

sinerler

gülüşleri peşi sıra.

Töresidir,

kimsesiz çocuklara cinsiyet sorulmaz.

kız mı,

oğlan mı,

ne farkeder?

Bir bağın helmelenmesiydi

o yaz,

ikimiz için.

Füruzan.