Ne kağıt yeter ne kalem,

Mesut sanmam için kendimi.

Bunların hepsi… hepsi fasa fiso.

Ne takayım, ne tekneyim.

Öyle bir yerde olmalıyım,

Öyle bir yerde olmalıyım ki.

Ne karpuz kabuğu gibi,

Ne ışık, ne sis, ne buğu gibi…

İnsan gibi.

Orhan Veli Kanık